Naród, który nie szanuje swej przeszłości nie zasługuje na szacunek teraźniejszości i nie ma prawa do przyszłości.
— Józef Piłsudski
Dnia 10 listopada 2022 roku w naszej szkole odbył się Konkurs Piosenki Patriotycznej, którym uczniowie uczcili 104 rocznicę odzyskania przez Polskę niepodległości. Odbył się on w dwóch turach — pierwszej dla klas pierwszych oraz drugich; drugiej dla klas trzecich oraz czwartych.
Uczniowie klasy 3A1 drogą losowania przygotowali pieśń patriotyczną pod tytułem Marsz, marsz Polonia. Samo wykonanie poprzedzone zostało krótką wypowiedzią na temat okoliczności powstania utworu, nazywanego również Marszem Czachowskiego, ponieważ powstał on w 1863 podczas powstania styczniowego wśród oddziałów, którymi dowodził Dionizy Czachowski.
Powstanie styczniowe było powstaniem przeciwko Imperium Rosyjskiemu, ogłoszone Manifestem 22 stycznia wydanym w Warszawie przez Tymczasowy Rząd Narodowy. Wybuchło 22 stycznia 1863 w Królestwie Polskim i 1 lutego 1863 na Litwie, trwało do jesieni 1864, zasięgiem objęło ziemie zaboru rosyjskiego, tj. Królestwo Polskie i ziemie zabrane. Było największym i najdłużej trwającym polskim powstaniem narodowym, spotkało się z poparciem międzynarodowej opinii publicznej. Miało charakter wojny partyzanckiej, w której stoczono ok. 1200 bitew i potyczek. Przez oddziały powstania styczniowego przewinęło się około 200 tys. osób, zarówno z rodzin szlacheckich, jak też w mniejszym stopniu z chłopstwa i mieszczaństwa. Mimo początkowych sukcesów zakończyło się przegraną powstańców, z których ok. 10-20 tysięcy poległo w walkach, blisko 1 tys. stracono, ok. 38 tys. skazano na katorgę lub zesłanie na Syberię, a ok. 10 tys. wyemigrowało. Wojska rosyjskie pacyfikowały powstanie z dużą determinacją i okrucieństwem. Po upadku powstania Kraj i Litwa pogrążyły się w żałobie narodowej.
Pierwszym namiestnikiem powstania Ludwik Mierosławski (od 17 lutego do 11 marca 1863), drugim – Marian Langiewicz (od 11 marca do 18 marca 1863). Nieformalnym, ostatnim dyktatorem był Romuald Traugutt (od 17 października 1863 do 10 kwietnia 1864).
Powstanie trwało ponad rok. 21 lutego 1864 r. udało się Rosjanom rozbić w bitwie pod Opatowem polskie oddziały z Gór Świętokrzyskich, dowodzone przez Ludwika Topora-Zwierzdowskiego, a także partie operujące na Podlasiu. Do kwietnia walczyło zgrupowanie Józefa Hauke-Bosaka, a w Lubelskiem działał jeszcze, wycofawszy się z Grodzieńszczyzny oddział dzielny, którym dowodził Walery Wróblewski. W Poznańskiem i w Galicji sformowały się nowe siły, lecz nie były one w stanie wejść do walki ze względu na ścisłe obstawienie granic przez wojska pruskie i austriackie. Najdłużej, bo do grudnia 1864 r, walczył oddział powstańczy księdza generała Stanisława Brzóski na Podlasiu, który podczas powstania brał udział w bitwach pod Siemiatyczami, Woskrzenicami, Gręzówką, Włodawą, Sławatyczami i Fajsławicami. Był to również ostatni oddział Powstania Styczniowego. Ksiądz Brzóska po ujęciu został powieszony w Sokołowie Podlaskim.
Na szczególne podkreślenie zasługuje również fakt, iż trójka uczniów naszej klasy przebrała się za przywódców powstania (w kolejności od lewej do prawej: Romuald Traugutt, Marian Langiewicz, Ludwik Mierosławski).
Dziękujemy całej klasie za zaangażowanie!
Konkurs finalnie wygrała klasa 4B1, która wykonała piosenkę Rozkwitały pąki białych róż, wygrywając tym samym niepytajkę z historii.
— Dominika Z.
wpis drugi
